स्पष्टीकरण: 'तुझी' हे 'तू' या सर्वनामाचे षष्ठी विभक्तीतील रूप आहे. यात संबंधाचा बोध होतो.

स्पष्टीकरण: मराठी विभक्ती व्यवस्थेत 'प्रथमा' विभक्तीला एकवचन आणि अनेकवचन अशा दोन्ही रूपात प्रत्यय नसतात.

स्पष्टीकरण: 'सुवर्णपदक' हे वाक्यातील कर्म असून त्याला कोणताही प्रत्यय लागलेला नाही, म्हणून त्याची विभक्ती प्रथमा आहे.

स्पष्टीकरण: 'दिल्लीहून' मध्ये 'हून' हा प्रत्यय आहे. ऊन-हून हे पंचमीचे प्रत्यय असून ते अपादान (दुरावा) दर्शवतात.

स्पष्टीकरण: 'तिच्या' मध्ये 'च्या' हा प्रत्यय आहे. हा षष्ठी विभक्तीचा प्रत्यय असून तो स्वामित्व किंवा संबंध दर्शवतो.

स्पष्टीकरण: 'काठीने' मध्ये 'ने' हा प्रत्यय आहे. काठी हे मारण्याचे 'साधन' असल्याने त्याची विभक्ती तृतीया (करण) आहे.

स्पष्टीकरण: 'मुलांनी' मध्ये 'नी' हा तृतीया विभक्तीचा अनेकवचनी प्रत्यय आहे. येथे कर्ता तृतीया विभक्तीत आहे.

स्पष्टीकरण: 'सीतेने' मध्ये 'ने' हा प्रत्यय लागला आहे. 'ने' हा तृतीया विभक्तीचा एकवचनी प्रत्यय असून तो कर्त्याला लागला आहे.

स्पष्टीकरण: 'घर' या शब्दाला कोणताही प्रत्यय लागलेला नाही. ज्या नामाला प्रत्यय नसतो, त्याची विभक्ती 'प्रथमा' असते.

स्पष्टीकरण: 'मुलांनी' या शब्दात 'नी' हा अनेकवचनी प्रत्यय लागला आहे. 'नी' हा तृतीया विभक्तीचा अनेकवचनी प्रत्यय आहे.

स्पष्टीकरण: 'महाराणीचा' मध्ये 'चा' हा प्रत्यय लागला आहे. चा, ची, चे, च्या हे षष्ठी विभक्तीचे प्रत्यय असून ते संबंध दर्शवतात.

स्पष्टीकरण: 'ने, ए, शी' हे तृतीया विभक्तीचे एकवचनी प्रत्यय आहेत. या विभक्तीचा कारकार्थ 'करण' (साधन) हा असतो.

स्पष्टीकरण: 'पुण्याहून' मध्ये 'हून' हा प्रत्यय आहे. हा प्रत्यय पंचमी विभक्तीचा असून तो अपादान (दुरावा) दर्शवतो.

स्पष्टीकरण: मराठी व्याकरणाच्या नियमानुसार, मूळ शब्दातील शेवटचा स्वर ऱ्हस्व असला तरी सामान्यरूप करताना तो सामान्यतः दीर्घ होतो.

स्पष्टीकरण: 'मोती' या नामाला 'मुळे' हा शब्दयोगी अव्यय लागण्यापूर्वी त्याचे रूप 'मोत्या' असे झाले आहे. म्हणून 'मोत्यांमुळे' याचे सामान्यरूप झाले आहे.

स्पष्टीकरण:'कुत्र्याला' या शब्दात 'ला' हा विभक्ती प्रत्यय लागण्यापूर्वी 'कुत्रा' या शब्दाचे 'कुत्र्या' असे रूप झाले आहे, त्यालाच सामान्यरूप म्हणतात.

स्पष्टीकरण: 'मुंबईहून' या शब्दाला 'हून' हा प्रत्यय लागला आहे. ऊन-हून हे प्रत्यय पंचमी विभक्तीचे असून ते एका ठिकाणाहून निघाल्याचा बोध करून देतात.

स्पष्टीकरण: आकारान्त पुल्लिंगी नामाचे सामान्यरूप 'या-कारान्त' होते. 'घोडा' या शब्दाचे सामान्यरूप 'घोड्या' असे होते.

स्पष्टीकरण: 'ऊन' आणि 'हून' हे प्रत्यय पंचमी विभक्तीचे आहेत. या विभक्तीचा मुख्य कारकार्थ 'अपादान' (वियोग) हा आहे.

स्पष्टीकरण: मराठी व्याकरणात प्रथमा, द्वितीया, तृतीया, चतुर्थी, पंचमी, षष्ठी, सप्तमी आणि संबोधन असे एकूण आठ विभक्ती प्रकार मानले जातात.

स्पष्टीकरण: उकारान्त पुल्लिंगी नामाचे सामान्यरूप 'वा-कारान्त' होते. उदा. लाडू - लाडवा (लाडवाला), म्हणून 'लाडवा' हे योग्य रूप आहे.

स्पष्टीकरण: 'पावसाचा' या शब्दाला 'चा' हा प्रत्यय लागला आहे. 'चा, ची, चे, च्या' हे षष्ठी विभक्तीचे प्रत्यय असून ते संबंध दर्शवतात.

स्पष्टीकरण: प्रश्नातील 'कोठे' हे स्थळ दर्शवते. स्थळ किंवा काळ दर्शवणाऱ्या शब्दांची विभक्ती सप्तमी असते, जिचा कारकार्थ 'अधिकरण' हा आहे.

स्पष्टीकरण: 'रामास' मधील 'स' हा प्रत्यय चतुर्थीचा आहे. जेव्हा दानाचा किंवा भेटीचा संबंध येतो, तेव्हा तो शब्द चतुर्थी विभक्तीत असतो.

स्पष्टीकरण: येथे विहिरीच्या 'आत' असा बोध होतो. 'त, ई, आ' हे सप्तमी विभक्तीचे प्रत्यय असून ते अधिकरण (स्थान) दर्शवतात.