स्पष्टीकरण: पंचमी विभक्तीचे प्रत्यय 'ऊन, हून' असून ते वियोग किंवा दुरावा दर्शवण्यासाठी वापरले जातात.

स्पष्टीकरण: प्रथमा विभक्तीच्या एकवचन आणि अनेकवचन अशा दोन्ही रूपात कोणतेही प्रत्यय लागत नाहीत.

स्पष्टीकरण: सप्तमी विभक्तीचे प्रत्यय 'त, ई, आ' असून त्यांचा कारकार्थ 'अधिकरण' (स्थान/वेळ) असा आहे.

स्पष्टीकरण: विभक्ती प्रत्यय लावताना नामाचे जे रूप तयार होते, त्याला 'सामान्य रूप' म्हणतात. उदा. 'घोडा'चे 'घोड्या' (घोड्यावर).

स्पष्टीकरण: एका वस्तूपासून दुसरी वस्तू वेगळी होणे (दुरावा) याला 'अपादान' म्हणतात. हे पंचमी विभक्तीने दर्शवले जाते.

स्पष्टीकरण: 'चा, ची, चे, च्या' हे षष्ठी विभक्तीचे प्रत्यय असून ते प्रामुख्याने संबंध दर्शवण्याचे काम करतात.

स्पष्टीकरण: हाक मारण्यासाठी वापरल्या जाणाऱ्या शब्दाला 'संबोधन' म्हणतात. अनेकवचनात नामाला 'नो' हा प्रत्यय लागतो.

स्पष्टीकरण: द्वितीया आणि चतुर्थी या दोन्ही विभक्तींचे एकवचनी प्रत्यय 'स, ला, ते' असे सारखेच असतात.

स्पष्टीकरण: 'करण' म्हणजे क्रियेचे साधन. तृतीया विभक्तीचा मुख्य कारकार्थ 'करण' असून त्याचे प्रत्यय 'ने, ए, शी' आहेत.

स्पष्टीकरण: मराठी व्याकरणात प्रथमा, द्वितीया, तृतीया, चतुर्थी, पंचमी, षष्ठी, सप्तमी आणि संबोधन असे एकूण ८ विभक्ती प्रकार मानले जातात.

स्पष्टीकरण: 'ने, ए, शी' हे तृतीया विभक्तीचे एकवचनी प्रत्यय असून ते प्रामुख्याने साधन किंवा कर्ता दर्शवतात.

स्पष्टीकरण: वाक्यातील क्रिया कोठे किंवा केव्हा घडली हे दर्शवणाऱ्या शब्दाला 'अधिकरण' म्हणतात. हा सप्तमीचा कारकार्थ आहे.

स्पष्टीकरण: उकारान्त पुल्लिंगी नामाचे सामान्य रूप 'वा-कारान्त' होते, म्हणून 'भाऊ' चे 'भावा' असे होते.

स्पष्टीकरण: 'विहिरीत' मध्ये 'त' हा सप्तमी विभक्तीचा प्रत्यय लागलेला आहे.

स्पष्टीकरण: 'त्याच्या' हे 'तो' या मूळ सर्वनामाचे षष्ठी विभक्तीतील बदललेले रूप आहे.

स्पष्टीकरण: नामाच्या मूळ रूपात (प्रकृती) जेव्हा प्रत्ययामुळे बदल होतो, तेव्हा त्या बदललेल्या रूपाला 'विकृती' असे म्हणतात.

स्पष्टीकरण: 'वडील' या नामाला प्रत्यय लागण्यापूर्वी त्याचे रूप 'वडिला' असे होते (उदा. वडिलांनी, वडिलांना).

स्पष्टीकरण: 'मुलांनो' हा शब्द हाक मारण्यासाठी वापरला आहे, म्हणून हे संबोधन विभक्तीचे उदाहरण आहे.

स्पष्टीकरण: 'पाण्याशिवाय' मध्ये 'पाणी' हा मूळ शब्द (प्रकृती) आहे, ज्याचे 'पाण्या' असे सामान्य रूप झाले आहे.

ष्टीकरण: जेव्हा एखादा शब्द स्थळाचा बोध करतो आणि त्याला 'ला' प्रत्यय लागतो, तेव्हा ती चतुर्थी (संप्रदान/ठिकाण) मानली जाते.

स्पष्टीकरण: 'स, ला, ना, ते' हे प्रत्यय द्वितीया आणि चतुर्थी या दोन्ही विभक्तींमध्ये अनेकवचनासाठी वापरले जातात.

स्पष्टीकरण: 'देवाने' या शब्दात 'ने' हा प्रत्यय आहे, जो तृतीया विभक्तीचे प्रतिनिधित्व करतो.

स्पष्टीकरण: जेव्हा एका वस्तूपासून दुसरी वस्तू वेगळी होते किंवा दुरावा निर्माण होतो, तेव्हा त्याला 'अपादान' म्हणतात. हा पंचमीचा कारकार्थ आहे.

स्पष्टीकरण: 'विमानाने' मध्ये 'ने' हा प्रत्यय आहे. हा तृतीया विभक्तीचा प्रत्यय असून विमान हे प्रवासाचे साधन दर्शवते.

स्पष्टीकरण: प्रत्यय लागण्यापूर्वी नामात जो बदल होतो त्याला सामान्य रूप म्हणतात. 'घर' ला प्रत्यय लावताना त्याचे 'घरा' (घरात, घराचा) असे रूप होते.